Zielig, lui of geen ambitie? – Vooroordelen over thuisblijfmama’s


Bewust opvoeden, Mama, Mama zijn / zondag, mei 21st, 2017

De tijd dat de vrouw na het krijgen van kinderen thuis moet blijven ligt inmiddels ver achter ons. Zowel moeders als vaders mogen nu werken, moeten soms werken om alles financieel rond te kunnen krijgen. In ieder gezin zijn de rollen anders verdeeld. Een mooie ontwikkeling! Wij hebben ervoor gekozen dat ik mijn leidinggevende functie in de detailhandel (sowieso niet mijn droombaan) zou inruilen voor iets waar ik mijn uren zelf bij kon indelen en Gregory één dag in de week vanuit huis zou werken. Deels een luxepositie, deels een kwestie van onze prioriteiten toepassen. Het is een keuze die wij bewust voor ons gezin gemaakt hebben en toch krijg ik veel opmerkingen te horen met een negatieve ondertoon. Mama’s die thuis zijn, hebben te maken met een hoop vooroordelen. Soms terecht, maar meestal niet en ik vind het goed om daar even bij stil te staan. 

Ik heb door deze opmerkingen bijvoorbeeld vaak het idee dat mensen mij zielig vinden. Ja, mijn ‘werkdagen’ besteed ik inderdaad alleen met kinderen. Overigens net als wat ik over het algemeen deed in het pedagogisch werkveld. En ja, onze inkomsten zijn tijdelijk een stuk lager dan dat we gewend zijn. Het is echter – zoals ik al aangaf – een keuze die wij bewust gemaakt hebben en waar wij dus voor de volle 100% achterstaan. Niet iets wat ons met tegenzin is overkomen. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik in een positie zit waarin ik deze jaren kan besteden aan de opvoeding van ons mannetje. We hebben geen financiële problemen, maar natuurlijk kan het stress opleveren dat we wat zuiniger moeten leven. Het weegt alleen niet op tegen de voordelen.

Een mening die mensen niet onder stoelen of banken steken, is dat een (uit huis) werkende vrouw het veel drukker heeft dan de moeder die thuis is. Als ik op dit moment graag (fulltime) buitenshuis had willen werken, had ik dat gedaan. Ik zou dus niet willen ruilen. Ik heb binnen de gezinnen waar ik gewerkt heb, regelmatig gezien hoeveel stress (en schuldgevoel) het oplevert om alles zowel thuis als op de werkvloer draaiende te houden. Het kan enorm zwaar zijn. Dit betekent echter niet dat alle moeders die thuis zijn met een lekkere kop thee hun romans verslinden, hun favoriete series bingewatchen en wekelijks hun nagels laten doen. Ik niet in ieder geval. Als Apie wakker is, ben ik met hem bezig. Ik speel met hem, verzorg hem, knuffel met hem en oefen met hem. Dingen die nodig zijn voor zijn ontwikkeling, maar natuurlijk ook geen straf voor mij. Wij hebben nog wekelijks afspraken met artsen, boodschappen, etc. De enige tijd die ik op vrije dagen extra ‘aan mezelf besteed’, zijn de slaapjes. Deze breng ik door met het huishouden (wat ook meer is wanneer er daadwerkelijk mensen kleine kinderen thuis zijn om alles vies te maken) of aan de andere punten van mijn takenlijst. En vooruit, af en toe besteed ik een avondje aan een seizoen van een serie of met mijn vriendinnen, net als de meeste andere mama’s. ?

Tot slot is er nog de aanname dat moeders die thuis zijn, geen ambitie hebben. Dat zij geen carrière willen, dat zij voor niets gestudeerd hebben en niet verder ontwikkelen. Nu kan het absoluut zijn dat het voor mij anders is dan voor anderen. Ik kan mijn beroep deels namelijk thuis uitoefenen. Het is dan niet precies waar ik vier jaar lang voor aan de slag ben geweest, maar ik blijf onder andere als gastouder actief in de wereld van de werkenden. Ik stimuleer mijzelf elke dag nieuwe dingen te leren, mijn vaardigheden te verbeteren en dingen op te starten waar ik later mee verder kan. Ook heb ik dus Pedagogiek gestudeerd, oftewel “opvoedkunde”. In mijn ogen kan ik die kennis en vaardigheden op dit moment het beste samenvoegen met mijn momskills en toepassen op mijn eigen kind. Ik ben nog jong en die carrière (of eerder: die functie waarin ik heel veel mensen kan helpen en weer nieuwe uitdagingen kan vinden, want een carrièretijger ben ik niet echt) komt later. Ik blijf actief het grondwerk leggen, maar voor nu vinden wij dit de beste manier om voor ons gezin te zorgen en dat gaat voor. 

Vreemd genoeg, hoor ik zelfs ideeën dat ouders die thuis zijn, de ontwikkeling van hun kinderen in de weg staan. Natuurlijk zijn er dingen om op te letten, maar dit zal altijd het geval blijven. Ik kan je vertellen dat Apie sociaal, nieuwsgierig, dapper en vrolijk is. Hij komt regelmatig in contact met anderen, zowel kindjes als volwassenen. Hij is zelfstandig genoeg voor zijn leeftijd en heeft een mooi ritme. Hij heeft net zoveel plezier in de (allicht zeldzame) momenten zonder papa en mama als met ons.

We willen onze kinderen absoluut meegeven dat werken normaal is, geld verdiend moet worden en je carrièredromen achterna moet gaan. Dus ik ga gewoon weer heerlijk (parttime en later fulltime) aan de slag, zodra het financieel noodzakelijk is of zodra wij van mening zijn dat buitenshuis werken voor ons gezin meer toevoegt dan de situatie die we nu voor onszelf hebben gecreëerd. Wij hebben deze keuze gemaakt voor ons gezin, net zoals jullie dat doen voor dat van jullie. Zoals het hoort.

Facebook
Twitter
E-mail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *