Drie manieren waarop wij ons eigen opvoedpad volgen


Bewust opvoeden, Mama / donderdag, april 27th, 2017

In het dagelijks leven, maar in het bijzonder als reactie op deze artikelen, krijg ik van kennissen en familie regelmatig te horen dat ik het mezelf zo moeilijk maak. Alles uitzoeken, overal op letten. Alles te perfect willen doen en zelfs dan vaak totáál niet hoe zij het zouden doen. Hier volgen de drie manieren waarop wij ons eigen pad volgen:

1. Ik neem niet zomaar aan dat wat andere mensen zeggen klopt. Bovenstaande afbeelding zag ik een aantal weken terug in mijn timeline voorbij komen en deed mij gelijk denken aan mijn redenen voor deze ‘koppigheid’. Ik ben oprecht nieuwsgierig naar meningen, ervaringen, tips en argumenten van anderen. Ik wil er alleen wel eerst zelf een oordeel vellen, voordat ik het advies eventueel zal inzetten. Van mensen die ik op sociaal gebied ken, maar soms ook van professionals. Ik ben te vaak getuige geweest van verkeerde diagnoses en ook nu met Apie merk ik hetzelfde. Vijf verschillende artsen hebben bij ons vijf verschillende meningen en adviezen. Als ouders moet je dan een keuze maken gebaseerd op de informatie die je hebt. Daarom proberen we die informatie zoveel mogelijk aan te vullen (bijvoorbeeld door een diepgaander gesprek met de arts), luisteren we goed naar ons gevoel en kijken we vooral naar Apie en wat bij hem past.

If you aren’t thinking for yourself, you aren’t thinking.

2. Tijden veranderen, dus wij ook. Dit artikel geeft duidelijk weer waarom ik vind dat ‘vroeger’ niet te vergelijken is met nu. Roken, alcohol en chloroform tijdens de zwangerschap?! Gelukkig blijven er onderzoeken plaatsvinden! Ook die resultaten zal ik niet klakkeloos overnemen, toch neem ik ze wel serieus. Natuurlijk kan het zijn dat de onderzoeken over een aantal jaar weer iets anders uitwijzen, maar ik wil de beste keuze maken met de informatie die ik nu bezit.

Verder veranderen niet alleen de tijden; de hele wereld verandert. Vroeger waren vitaminepillen misschien niet nodig, maar onze voeding was een stuk gezonder en vooral onbewerkt. Vroeger gingen kinderen misschien eerder zelf naar school, maar toen waren de wegen ook rustiger en was er meer sociale controle. Hoewel ik aan de ene kant van mening ben dat we dicht bij de natuur moeten blijven, vind ik ook we met de tijd mee moeten gaan en de ontwikkelingen moeten omarmen. Ik doe elke dag mijn best om die balans te vinden. Dit houdt soms inderdaad in dat hier wat meer energie in gaat zitten. Maar alles voor de kids, niet waar?

3. Ik streef altijd naar perfectie. In alles, maar bovenal in alles rondom mijn mooie mannetje. Nu hoor ik je denken: je bent gek! Je kunt het niet perfect doen! En dat weet ik. We zijn allemaal maar mensen. We maken fouten. We moeten soms compromissen sluiten en het gaat soms niet zoals we zouden willen. Mijn leven is niet perfect en ik ook niet. Verre van. Soms baal ik daar natuurlijk van, maar meestal helpt het mij juist om te accepteren dat ik mijn best heb gedaan en dat dat goed genoeg is geweest.

If you shoot for the moon and miss, you’ll still end up among the stars.

Conclusie: maak ik het mezelf moeilijk? Absoluut! Vind ik dat dat verkeerd is? Nee, dat vind ik (meestal) niet. Niet op de manier waarop ik het doe en de redenen waarom. Gregory en ik hebben ervoor gekozen om Apie op de wereld te zetten en dat maakt ons verantwoordelijk om zorg te dragen voor zijn geluk, gezondheid en welzijn. Zonder onszelf (teveel) weg te cijferen, zetten wij alles op alles om hem optimaal groot te brengen. Voor iedereen zal dit anders zijn, maar dit is de manier waarop wij dit het beste denken te doen.

Facebook
Twitter
E-mail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *