Bewuste Mama Vragen – Hoofddoel van ouderschap?


Bewust opvoeden, Mama, Mama zijn / zaterdag, juni 24th, 2017

Al ruim drie jaar verplaatst er een mommy tag over het internet. Een leuke lijst om in te vullen (altijd heerlijk om te vertellen over het moederschap! ?), maar er stonden niet precies de dingen op die ik zelf graag zou willen weten van een andere ouder. Vandaar dat ik mijn eigen vragenlijst heb samengesteld. Hieronder vind je tien vragen die ik zelf beantwoord heb en waarbij ik vooral andere ouders uit wil nodigen om de vragen ook te beantwoorden. Let’s begin!

1. Hoe lijkt de opvoeding die ik mijn kinderen meegeef op die opvoeding die ik zelf heb gehad?
Gregory en ik zijn op de meeste vlakken hele andere ouders dan dat mijn eigen ouders zijn (geweest). Niet beter of slechter, gewoon anders. Toch zijn er wel veel overeenkomsten. Zo hebben wij er bijvoorbeeld net zoals mijn ouders voor gekozen dat ik de komende jaren thuis aanwezig zou zijn. Eén van de vele redenen hiervan is dat ik het als kind altijd als heel erg heb fijn ervaren dat er altijd iemand voor mij thuis was als ik dat nodig had. Dat ik zelf kon kiezen wanneer ik even alleen wilde zijn of met anderen wilde spelen. Ook zijn mijn ouders altijd heel open geweest binnen het gezin. Iets dat ik zelf ook wil doen. Ik kom uit een gezin waar mens en dier geholpen worden en iedereen altijd welkom is. Het ziet er bij ons net iets anders uit allemaal, maar ook wij vinden het belangrijk om voor anderen klaar te staan in tijden van nood.

2. Wat vind ik het leukste ouder/kind-moment van de dag?
Het allerleukste moment vind ik toch wel het wakker worden in de ochtend. Apie slaapt bij ons op de kamer, dus het eerste dat ik zie als ik wakker word, is zijn stralende gezichtje. Zo na een nachtje slapen en relaxed wakker worden, is Apie altijd op en top vrolijk en extra blij om me te zien (of lacht hij misschien om mijn out of bed look?). Het liefst komt hij nog even bij me in bed knuffelen. Fijner kunnen we de dag niet beginnen!

3. Met wie kan ik mijn ouderschapszorgen/-frustratie delen wanneer het me even teveel wordt?
Natuurlijk kan ik deze kwijt bij mijn lieftallige echtgenoot, maar ook bij mijn vriendinnetjes. Ik heb over het algemeen hele lieve mensen om mij heen die goed bij mij passen. Sommige mensen kunnen mij steunen, omdat zij mij en Apie door en door kennen. Andere mensen snappen precies waar ik het over heb, omdat zij zelf kinderen hebben. Ik ben heel erg dankbaar voor deze mensen in ons leven.

4. Hoe zijn mijn vriendschappen veranderd sinds ik een kind heb?
Aan de ene kant zijn mijn vriendschappen niet zozeer veranderd. Ik ben nog steeds mezelf en mijn vriendinnetjes ook. We hebben nu een extra gespreksonderwerp waar we allemaal in weg kunnen dromen. Onze favoriete plek om af te spreken was altijd al bij iemand thuis en nu is dat tijdelijk net iets vaker bij ons thuis. Iedereen is ook dol op ons kereltje, dus als hij mee is is het leuk en als papa voor Apie zorgt ook. Soms moeten we kiezen wie van ons er naar een feestje gaat, maar dat is eigenlijk alleen in de avonden en zo vaak komt het niet voor.

Aan de andere kant heb ik een serieuze no bullshit policy aangenomen. Tijd en energie zijn kostbaar. Ik loop door het vuur mijn familie, vrienden en vriendinnen. Dit moet alleen wel een wisselwerking zijn. Ik doe niet meer aan onnodige conflicten of mezelf wegcijferen, want dat gaat ten koste van mezelf én mijn gezin. Ik heb hier absoluut nog veel in te oefenen, maar ben een stuk krachtiger geworden sinds Apie er is.

5. Hoe is mijn visie op de wereld veranderd sinds ik een kind heb?
Ik moet er vaker actief mee bezig zijn om de mensheid in zijn algemeen niet te zien als een egoïstisch, kwaadaardig, gevoelloos en onwetend volk. Om niet boos, verdrietig en teleurgesteld te worden. Het zou kunnen komen door het resterende deel van de hormonen, misschien is het de vermoeidheid of inderdaad het stukje ouderschap, maar ik moet mij continu focussen op de goede, lieve mensen in de wereld. Zowel om me heen als online. Om me enigszins oké te voelen over de wereld, moet ik in plaats van me focussen op de grote hoeveelheid plastic in de oceaan, kijken naar de mensen die het opruimen. In plaats kijken naar de aanslagen, moet ik kijken naar hoe de mensen samenkomen. Ik moet niet kijken naar de dieren die door mensen in nood zijn, maar naar de mensen die voor ze opkomen. In kinderen blijf ik gelukkig nog altijd het goede zien ? Sommige dingen veranderen nooit.

Hopelijk verdwijnen deze donkere wolken snel weer, zodat ik weer terug kan gaan naar het goede in mensen vinden, maar het brengt ook wel weer iets positiefs. Ik geloof namelijk heilig in het “be the change you want to see in the world”-principe. Het begint misschien klein, maar ik zit in mijn eigen wereldje met fijne mensen en wil voor Apie een goed voorbeeld zijn. Ook wanneer het aankomt op onze omgang met anderen én hoe je kunt verwachten dat anderen met jou omgaan. Een wereld waarin wederzijds respect en liefde overheerst.

6. Welk levensmotto vind ik het belangrijkste om door te geven aan mijn kind(eren)?
Accept what you can’t change, but change what you can’t accept.”  Deze zin heeft naar mijn idee geen verdere uitleg nodig.

7. Welke aanschaf heeft mijn leven met kinderen onwijs veel makkelijker gemaakt?
Pfoe, dat is nog best een lastige.. Puckababy slaapzakjes, videofoon, stomer, Tripp Trapp, draagdoek… Eigenlijk teveel om allemaal op te noemen. Als ik dan toch één product moet kiezen, ga ik voor het boek van Stephanie Lampe – Baby in een droomritme; naar een regelmaat zonder huilen. Het zou absoluut toeval kunnen zijn, maar sinds ik de informatie uit dit boek heb toegepast, verlopen de meeste dagen (relatief) soepel hier in huis. Ik ging van drie maanden lang, twintig uur per dag met baby op mijn arm, naar veel nachtrust en ook overdag regelmatig eventjes vrije handen. Apie kwam meer tot rust en daardoor wij ook. Dat op een manier die perfect bij ons past. Namelijk door Apie te volgen. Door hem gelukkig te maken. Ik vind de uitspraak “blije baby, blije mama” namelijk veel beter passen dan de bekendere variant.

8. Wat zou ik met mijn (eventuele) volgende kind anders doen?
Wanneer het aankomt op Apie, zijn er weinig tot geen dingen die ik anders had willen doen. Als er iets is dat ik altijd doe, is het mijn kind(eren) mijn prioriteit maken en alles uitzoeken wat er uitgezocht kan worden vóórdat ik een keuze maak, gebaseerd op mijn moederinstinct. Meer kan ik niet doen.

Wat mezelf betreft is het echter een ander verhaal. Tijdens mijn zwangerschap en de kraamweek stond mijn mannetje ook absoluut op nummer één, maar ik zelf stond zo ongeveer op nummer acht en ook angst heeft in deze periode een grote rol gespeeld. Ik ben van plan een hoop dingen anders te doen bij een volgende zwangerschap en later zal ik deze vraag uitgebreid beantwoorden in een artikel.

9. Wat vond ik het engste aan het krijgen/hebben van een kind?
Het engste aan überhaupt de gedachte van het krijgen van een kind, vind ik het risico dat er iets mis kan gaan, waardoor hij/zij ernstig ziek wordt of misschien zelfs overlijdt. Dit is dan ook iets dat ik al sinds ver voor de zwangerschap probeer te voorkomen. Al ben ik me er akelig van bewust dat niemand daar volledige controle over heeft.

Sinds ik Apie heb, vind ik het eng dat ik niet altijd bij hem in de buurt kan blijven om hem te geven wat hij nodig heeft. Het liefst houd ik hem bij mij op de kamer tot ik dement ben en (om één of andere gekke reden) bij hem op de kamer moet slapen. Blijf ik bij hem op school en later op zijn werk, totdat hij mij kan vergezellen bij de seniorenbingo. Neeeee, dat is natuurlijk een grapje. Al zit er altijd een kern van waarheid in een grapje. Ik zou nooit Apie zijn ontwikkeling in de weg staan met mijn eigen angsten. Wel vind ik alleen al de gedachte vreselijk om hem bij iemand te laten die niet zo denkt als ik, die niet dezelfde ervaring heeft en hem niet zo goed kent als ik doe. Op een gegeven moment zal dat toch moeten. Gelukkig voorlopig nog niet en kunnen we het (in voordeel voor ons beiden) langzaam opbouwen voordat hij straks naar school gaat. Hij heeft deze ervaring nu ook nog helemaal niet nodig.

10. Wat zie ik als hoofddoel van het een ouder?
Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om mijn kind de handvatten mee te geven waarmee hij zichzelf zo gelukkig mogelijk kan maken en zo goed mogelijk kan zijn voor deze wereld. Mijn taak is om hem zo gezond mogelijk door zijn jeugd heen te helpen, zodat hij hier ook als volwassene baat bij heeft. Dat hij altijd een veilige basis heeft om bij terug te komen als het nodig is, zodat hij genoeg vertrouwen en liefde ervaart om de wereld aan te kunnen.

Het is geen garantie dat deze doelen behaald zullen worden, maar het is een mooi streven waar ik heel bewust mee bezig ben. Hoe Apie later ook is, ik zal elke dag nog meer van hem blijven gaan houden dan de dag ervoor en hij hopelijk ook van mij.

Ik ben benieuwd naar de antwoorden van andere moeders! Wil jij deze lijst ook invullen? Dan kun je onderstaande lijst simpelweg even kopiëren en plakken. Al is het alleen maar om even stil te staan bij het ouderschap.

  1. Hoe lijkt de opvoeding die ik mijn kinderen meegeef op die opvoeding die ik zelf heb gehad?
  2. Wat vind ik het leukste ouder/kind-moment van de dag?
  3. Met wie kan ik mijn ouderschapszorgen/-frustratie delen wanneer het me even teveel wordt?
  4. Hoe zijn mijn vriendschappen veranderd sinds ik een kind heb?
  5. Hoe is mijn visie op de wereld veranderd sinds ik een kind heb?
  6. Welk levensmotto vind ik het belangrijkste om door te geven aan mijn kind(eren)?
  7. Welke aanschaf heeft mijn leven met kinderen onwijs veel makkelijker gemaakt?
  8. Wat zou ik met mijn (eventuele) volgende kind anders doen?
  9. Wat vond ik het engste aan het krijgen/hebben van een kind?
  10. Wat zie ik als hoofddoel van het een ouder?

Facebook
Twitter
E-mail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *